اگـر بمن نگاه کنی

                                                                                           ٢٠٣

یا بکُشی زعشق خود   یا دفع این بلا کنی 

یا که دو بوسه ازلبت   برلب من عطا کنی

بگوش جا ن نشسته ام تا که مرا صدا کنی

مـگـرکه رحمی بردلـم   بخــا طـرخــدا کنی 

هرگزمباداای صنـم   دامـن مـن رهـــا کنی

جـان دوباره میـدهـی  ا گـربمـن نــــگا کنی

 

دست نکشم زدامنت  تا که مرا   دوا کنی

یا بـزنی بــه آتشـم   یا بکـنی  بلا کــشـم

پا نکشم زکـــوی تو بسته دلم بموی تـــو

اگربتـیـرم بــزنی   من نروم  زکــــوی تو

عـاشق دلخسته منم زجان خود رسته منم

قـرارجـان من توئی ورد  زبا ن من توئی

 گشــته حکیم فـدای تـو نشسته ام بپا ی تو

 ازتـونـدارم انـتـظـار که تـرک این گــدا کنی

پانزدهم تیر هشتاد