اگـــر بـیـا یــد

٣٨                       

شام  سیهم از مه رویش سحر آید

 گر نوش  دوای من بشکسته  پرآید

 دید ه برهم  کی  شب یلـدا  بسرآید

 طوفان شود آندم که فراقی دگرآید

 گرنزد  من  دلشده  نور  بصر آید

 از لطف وصفا گر ببرم آن قمر آید

 درراه خدا جان دهمش بی خطر آید

 

 

 

 

 

 

آن شمع شب افروز اگــراز سفر آید

 امید دل و جان من  سوخته با ل است

 از فرقت ا و غمزده در کنج  مغانم

 دل خانهء غمها شده یارب و تو دانی

 برخاتم عشق دل من همچو نگین است

 پائین کشم ازعرش مه ارض وسما را

 سازد اگر آن یوسف من عزم سفر را

 مطرب تو بزن نغمه وساقی بده ساغر

 تا  بهر حکیمی  شب هجران   بسرآید

                                                                               بیست پنجم اسفند شصت و سه