آخــر  نشد

                                                                                               ٤١

زین همه عصیا ن کمی رامش کنم آخر نشد

 تا که شا ید زین سخن شا دش کنم  آخر نشد

 واقــف  از  افکــار  بیمارش  کنم   آخر نشد

 تا دمی  زین کــرده   هشیارش کنم آ خر نشد

 بلکه ازخـجـلـت  کمی    آ بش کنم آ خر نشد

 تا که  تهد ید ی   ز هجرانش کنم  آ خر نشد

 

 

 

 

 

 

هرچه  کردم تا  که آرامش  کنم آخـر نشد

 بارها گفتم  برایش از  دل و  از    عاشقی

 صد هزارا ن حیله در کارش نمودم تاکمی

 چشم بیدا رم  نخفتید  تا سحر  درپیـش ا و

 پا نهادم بر غرور و گریه ها  کردم بسی

 قصد غربت کردم و بار سفر بستم بد وش

 نخـوت و خود خواهی هم اند ازه دارد ای حکیم

 هر چه کردم ترک   این کارش  کنم آخــــر  نشد

                                                                                                                           هفدهم مرداد شست و دو