انــدیـشـه بــد

 

همی گـفت ایـن فسانه با دل خویش 

کـنـم مـن زنـدگـانـی خــوب وبـهتـر

کـه بـاشـد بهـرمن زیبا ومـحبـوب

کـه بــا شـد ازبــرایــم جــاودانــی

هـمـی دانـم کـه تـو نـامـش ندانـی

نـبـود آنجـا کسی هـرگـز شهودش

بـخــانـه آرم و   قـــا یــم نـمــایــم

سـرسـرقـت ورا شـهـنـه گـرفتش

نصـیـب او گــرفـتـاری زیـاد شــد

 

شـنـیـدم من یـکـی مــرد بــد انـدیـش

کـه نــه امـروز و  فــردا روز دیــگــر

پس از آن من بگـیـرم همسری خوب

سـپـس بـرپـا کـنـم یـک زنــدگــا نـی

روم آن روز  ســـر گـنــج  فــلا نــی

چوشـب خوابید وکـس دیگرنبود ش

ربـایـم گـنج وبــا خــود حمـل نـمـایـم

بـدیـن فکـر او شـبی تصمیم گرفتش

تــما م آرزوهــا نـقــش بـــا د شـــد