بــهـار آمــد

                                                                                                                                 ١٧٠

 هـمـه دشت ودمـن  گشـته گلستا ن

چوآمـد عـید نوروز رفــت زمستا ن

کـه آیـد  بـوی عــطرازبا غ وبستا ن 

دل بـی گـل بــود چـون کـا فـرستا ن

بیــا روشــن کـنـیـم شــمع شـبستا ن

بیـا  تقسـم کـنـیم  در بـیـن دوسـتا ن

 

 بهارآمـد کـه گــل آیــد به بستا ن

دی وبهمن برفـت  بــا مــا ه اسفند

کنون جا نا بیا  تــا  گــل فــشـا نـیم

بـیا گـلـگون نما ئیـم   گـلبـــن  د ل

دراین نوروز پیــــروز ای نــگا را

ازایـن عـطــر  د ل انگیـز   بهاری

 بــها ر آمـد بـیا در خـا نه ِی گل

 بما نند حــکیم در جـمع دوستا ن

دوازدهم اسفند هفتاد وپنج