بــــها ر تـــنهائی

      ١١١                     

ازبــــهردلم    محــرم اسرارندارم 

بیچاره من زار   که دلــــدارندارم

یا رب زچــه من گرمی بازارندارم 

جزغم جهت خوردن افـــطارندارم

یک گـــــل برنگ رخ دلــدارندارم

دستی نـــبود یـــارونگــهدارندارم 

زیرا که بتــن جــبه و د ستارندارم

 

با زهم  بـــهارآمد و من   یارندارم 

هرکس بکنا رش بود  دلبرمحبوب

عید آمد وبازارمحبت چه داغ است

ازبهروجودش بسا روزه گرفـــــتم

هرکس گلی دارد واما من  شــــیدا 

غیرازدل مجنون مرا نیست انیسی

درشهریکی نیست مرا حامی ویاور

 آفاق حکیم تیره شد ه   ازغم هجران

 من حال خوشی زین همه اقرارندارم

دوازدهم فروردین هفتاد و دو