بازار حُسن

 غزل 219                     

زنـد مـژگـا ن تــوصد تیـربــد لهــا

کــه  راه عـشق تـــودارد خـطرهـا

کـه خـوشـبتوتر بـود ازبوی گـلهـا

بــراه تـونـهـا دنــد جـا ن وسـرهـا

لـب لـعـل تــودارد بــس شـکــرهـا

چـوچشـما ن سیا هت بـــرده دلهـا

 

زابـروی توچـون  سـا زند کمانها

کسی فـارغ  نشد   ازبنــد زلـفـت

تنت چون یاس ومویت مشک فشان است

هـمه عشـا ق رویت  درکمین اند

بروي گونه ات  خا ل سیـاه است

هما ن قـا مت که کرده بس قیامت

حکیمـی گفت ببـازار جـمـا لـت

 نبیــند هـیچ کسی جـزمن ثمرها

دوم مرداد هشتاد ودو