بیما ر تو هستم

                                                                                                                         ١٥٩

 آئینه صفت ناظررخسار تو با شم

دردایرهء عشق مدد کار تو با شم

درپرتو جان پرور انوار تو با شم

مجنونیم و یار وخریدار تو با شم

چون یوسف کنعان ببازارتوبا شم

از دین ودلم طـالب دیدار توبا شم

 

 خواهم صنما نقطه ي پرگار تو باشم

تو هاله زنی برمن و من دورتوگردم

ازتو طلبم تا بــدهـی وعــده کــه دائم

از روی محبت نظری جا نب ما کــن

عمریست که آمال  من دلشده اینست

ای یارپریچهره ، که بردی دل ودینم

 بارها گفته حکیمی بهر محفل ومجلس

 عمریست که من ؛ خسته وبیمارتوباشم

بیست خرداد هفتاد و هفت