بی ســـتا ره

      ١٠٨                     

که از بهردلم     شیــرین نــــدارم

که اندر بیستون  تــا مـین نــــدارم

که چیزی جزدل   غمگین نـــدارم 

که غیراز این د ل مسکین نــدارم

که راهی جـــز ره تمکین نـــدارم

ولی درآســـــما ن پــروین نـــدارم

 

منم آ ن خســـرو  دلهای غمگین 

منم آن تیشه برد ست  جفـــا کش

منم مجنون که انـــــد ر  راه لیلی

من آن ســوته دل آشفـــته حا لم 

منم آن وامق ســـرگشتــه ازعشق

اگـــــرچـــه درزمین دارم ستا ره

حکیمی هرزما ن گوید   به افقا ن

 چــــرا مــن دلـــبر ســــیمین ندارم

                                                                                                                    پنجم مهرماه شست وپنج