چـرنـد پــرنـد

  

نشـا نـیـد د ر کــنــا ر پـشـم زا لـو

بمــا نـنـد  کسیکه  خــــر  سـواره

مزن هرگزتوبا مشت توی چشمش

تـوان کــرد ن زحـا کـم داد خـواهی

مـزن با چـوب تـرکـه بچـه بـــز را

دوتـا  بـزمـجـه را   نـذ ر بــلا کــن

کلنگ ازآسمان افـتـاده چون موش

دوتـا اردک پــریـد ن تـوی گــا ری

نشستن یکوری رو پـوزه ي شیــر

خــریــد از مــرد مُـرده کله پـا چـه

کلاغ جفتک زده بــرطــا ق زندان

خـره کــرده گــلـه از دمب چا قــش

میگه رو بــرج ا یـفـل کاسه ماسه

 

ســلا م را  میـتوا ن بــا   آب آ لـــو

عـلـیـک دارد دو مــعـنـا بـی قواره

اگرخواهی شوی راحت چوکشمش

زجـیـغ سبـزو اشـک فـیـلـه ماهـی

فـراموش گـرنمـودی آب حوض را

بـرودر پـشـت با م مـوشک هوا کن

درشکه چون شده قا طِی آبگوشت

خـیا رازتـرس ما ست گشته فراری

دوتا خرس سفید با ماست وموسیر

یـکی از آب دریــا تـــو  کــتـا بچـه

جـنـاب فـیـل پـریـده تــوی فنجـا ن

مینی بوس چپه گشته تود ما غش

یـه مــرد چــا ق وگـنـده توفرانسه

حکیم داد زد تـو بـوقش پیش مرد م

 هـویج هـرگـزنکـارید  جــای گــنـدم