چـرت وپرت

 

کرده ام قصد درشکه که هشت پای توآمـد

تـا کـوه  درختـی  کــز  آنجای   تــــو آمـد

کشمش به خـزان رفـت کـه دریای تـو آمـد

گـریا ن از آ ن شــد کـه ســرما ی تـو آمـد

کـز پا یـه ي تـخـت تـو و مـیـنا ی تـو آمـد

زان مـا سـت که ا ز لاوک زیبا ی تـو آمـد

زیــرا  کـه کــلا غـی    ز فـــردای تـو آمـد

دیــدی کـه کـچـل خا ن زرد پـــای تـو آمـد

اشـتـر نـگـران شــد کــه از نـــای تـو آمـد

کــز کــوه سـفـیـد شــب یـــلـــدای تـو آمـد

زیــرا کـه کـلـنـگ از قــد وبــالای تـو آمـد

مسـمـوم شـد از بـا دی که از لای تـو آمـد

 

بسته ام دل بسنگی کــه از پـــا ی  تـوآمـد

سرمـوئی زخروسم نرفت سوی تو مرغی

دیـشب هـمه  خوابم شکست  پیش کتا بت

صـد بـوته بسوخت ازحجرما ست فروشت

داغ دل مــورچـه چــنـا ن گـشـت پـد یــدار

بیچــا ره سـپـورم  بــرفـت دربــرمـیـمـون

بلبـل هـمه  شـا شید  بـرآن بخـت قـنـا ری

بـا پـا شـنـه کفـشت که زدی برسرطا وس

آن شـوفـربـد بخـت که خـرید بوق زگاری

صـد خـا طــره دارم از آن خـرس سیا هی

قــا قــا رنکـنـد بـیـل  دگـر بـرسـرروبــا ه

اشتـرکه کشید قـرعـه فـا ل ازلـب یــــا بو  

آنـکس که بـزد سـنـگ بـه آنجـای حکیمی

 دررفـت به غــا ری کـه ز هــرجـای تـوآمـد