چشم انتظار

                                                                                                                    12

چون   دعا   افتاده   نامت   در  دهانم روز و شب

 آتش   هجرت   زند  شعله   بجا نم   روز   و شب

 گشته سر  گردان  پیت روح و    روانم روز وشب

 پس  بیا تا   که  شود  روشن  زمانم  روز و  شب

 اشک من ریزد  چو سیل از دیده گانم  روزو شب

 گه بسوزد   سینه  و  گه   مغز جانم   روز و شب

 خون   دلهای  من و  سوز  نهانم    روز و  شب

 

 

 

 

 

 

 

گشته  نامت  چون   دعا  ورد  زبانم  روز  و  شب

 روز  و شب  چشمم   بد نبال   قد   رعنای  توست

 بهر     دیدار   جمالت     لحظه ها     در      آتشم

 ای  چراغ  خانه ام   بی  تو   نبا شد       روشنی

 لحظه  هایم   تلخ و   تنها ئی  زده    آتش    بجان

 آتشی    بنهفته   اندر   سینه ام   شعله  ور  است

 ترسم    آخر  آه     سردم  بر    کند    بنیاد     دل

از چه گوئی نام او هردم حکیمی بوالعجب

 چونکه دیده در ره آن نو جوانم روزو  شب



                                                                                                                     هفتم مهر ماه هتاد و دو