در رثــای حبـیـب

  

بـدیـد دیـدهءجــان حُسن برکمال حبـیـب

 

کسی که یـافـت دمـی لذ ت وصال حبیب

 

دلی که گـشـت گرفـتار زلف و خال حبیب

 

اگرچه هردو جهان هست بر مثال حبیب

 

کـه ازحبـیـب نـــدارم نـظـر بحــال حبیب

 

چـوبـردرون مـتـجـلی شـود جمال حبیب

 

چـوتـافـت بـردل مـن پـرتـوجمال حبـیـب

 

چــه الــتــفـات به لـذات کــانـــات کـــنــد

 

بــدام ودانـــه عـــالم کــجـا فـــرود آیـــد

 

حبـیـب را نـتـوان  یافــت در کـون مـثال

 

بدان صفت دل وجان ازحبیب پُرشده است

 

چـه احتـیاج بـود دیـده را حـُسـن بــرون 

 اگــربــدیـن غـزل دست نـمی یـافـت حکـیم

 هـرگـزنمی دید هـزار حُسن برخـصال حبیب

 

یکهزارو سیصد و هشتاد و هشت