دریا ی عشق من

                                                                                                                                ١٢٩

مجنون توو گوهــــریکتا ی توهستم 

دربسترشب  نا ظــر  رویا ی توهستم

زین نکته چگویم که شیدای تو هستم

مجذ وب تووآن رخ   زیبای تو هستم

آئینه صفت غـرق  تما شا ی توهستم

آشفته  تراز زلـف   چـلـیپـای توهستم 

دیدم که عجب بنده ی مآ وای توهستم

 

هرروزشبم غـــرق بدریـــا ی تو هستم

با عشق توچـــون دیده فروبندم و آ رم

ای برده  زمن هوش  بتا راج وغنیمت

با دیدهء  حیران شده ام  محو   جما لت

تا چند که حسن توزند  طعنه بخورشید

بس خاطرم  آزرده  وآ شـــفته  خـــیالم

بودم بخیا لی که زکوی توکــــنم کــوچ

جلوه نکند ما ه وستا ره به شبها ی حکیمی

 چون عاشق آن حُسـن صـنـم سا ی توهستم

بیست دوم دیماه شصت ودو