دعــوا سـرنفـتـــه

طـنــــز

توگـوئی چـون مـداد تـوی تــراشه

هــزارتـا درد گـــرفـتـــه اززمـونـه

چــراکشتـن چنـیـن عـیـن ثـــوابــه

فـلان کـس ازچـه روبـرمـا سـواره

چــراصد هـا هـزارانسـان علیـلـنـد

ســرعــاشـق بــروی تـن نـبــاشــد

که هــردو جـایـشــان باشـد بزندان

جـوابـم را بـداد آن مـــرد به سردی

 

سه چارروزه دل من آش ولاشــه

هـمـه دردم بـــرای ایـن و اونــــه

مـدام میگـه چـــرا دنـیــا خـــرابـه

چــرا. ســرمـا هـمـه برروی داره

چــرا مـردم چـنـان خـواروذلـیلنـد

تـن وجـان کسـی ایـمــن نـبــاشـد

به زنـدان مـیـبـرنـد دانــا ونـادان

سـوال کردم من ازفـرزانه مـردی

جــواب دادن بـحــرفـت خـیـلـی سخـتـه

ولــی دانــم که دعــــــوا ســرنـفـتــــه

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا