د ل مجــروح

استقبال ازاستاد شهریا ر    

آمد امـا درنگـاهـش آ ن نوا زشـهـا نبـود

٦٧                 

قـلب مجـروحم دگر راغب باین سودا نبود

لیکن آن زیبا بحـالم   یک نظـربـیــنـا نبود

آن پـری ازبام نازش  یک نظـربــرما نبود

یک نگاه برشعـرمن ازسـوی آن رعنا نبود

یک نظـرهمـرنـگ مـا وهـمـره بــا ما نبود

انتظـا رازحـد گـذشت و دردلـش پـروا نبود

دل چو مُرد, آمد ولی درسینه دل برجا نبود

دل همان دل بـود  ولی دیگرزعشق شیدا نبود

 

آمـد اما دردلـم ازبهـرعشقش جا نبود

گرچه سا لها جان ودل درحسرت رویش نشست

سا لها سوختم زعشقـش ازعطش دیوانه وار

صد غـزل گفتم برایش ازغم وازعا شقـی

قـلب ما خونین شدازدرد دورنگی های او

بیقـرارسا لها نشستم دررهش چشم انتظار

این دل شیـدا تـوان   اینهمـه آزارنـداشـت

سـربصحراي دلم زد تـا بجــوید منـــزلی

 گفتمش جـا ن حکـــیـم دیـــرآمـدی  حـالا چـرا

 عـمرمـا سـررفت وچشمت لحظه ای با ما نبود

بیست وششم تیرهشتا د وپنج