دلرا بتار مو نهاده ایم

      ١١٣                     

دلرا بگرودرخم   ابــــرونهاده ایم

سررا بپای آن بت  هند ونهاده ایم 

جان درطلسم چشم  جادونهاده ایم

دلرا بدامگه سـلسله گیسونهاده ایم

که خط جوانیست که براونهاده ایم

هستی خویش را بــــتارمونهاده ایم

 

عمریست که سربرسرزانونهاده ایم

هرگزنگشته ایم زطعن کسی  ملول

دلرا بتیغ ابروی جا نا ن سپرده ایم

بـــراه عشق بس آتش گــــرفته ایم

هرگزمپرس زقد خمیده   خود ببین

تا که بستم دلرا بــــتارموی  نــگار

حکیم  زحا ل پـــریش ما      چه میپرسی

 زدرد عشق است که روی بهرسونهاده ایم

دهم بهمن شست ونه