دیوانهء   عشق

                                                                                                              ٨٠

این گفته  یقین    حاجت   گفتار ندارد

این قصهء ما  را که  خــریـدار ندارد

 کین سینهء   بـیـمــار   پرستار ندارد

یا رب  زچه دلبر  خبــــراز  یارندارد

 گل  تاب فـشـار  در و دیـــــوارندارد

 یک دل که چنین  طا قـت  آزارندارد

 

 

 

 

 

 

دیوانهء    عشقم     که خـــریـــدار نــــدارد

ای عشق  بگو  برهمه   مـــردم    سربازار

عمریست شده ام عاشق و معشوق ندا نست

خونین  شده  اشکم   ز شبهای  فـــــراقـش

 برحا شیهء   برگ   شـقـایـق  بـنــویـسـید

 ای دوست  بیا  مرحمتی   بـــر د ل   ما کن

             ما را ببــریـد خــانــه ي دلـداررفِیقـان

           زانروکه حکیم خانه وغمخــوارنـــدارد

                                                                                                                         پنجم مهرماه هفتادوهفت