دعــا یـت تا سحربا من

                                                                                                                                      ١٧٢

 سلامت روز وشب با تو دعایت تا سحربامن 

گل شادی ترا باشد  غمت با  چشــم تـــربامن

بده نامه زاحوالت  کـه خـرج  نا مـه بر بامن

که بخت با توشود همسر فراق ودردسربامن

توروشن کن چراغ خویش شب تــا ربی قـمــربامن

همه عشق خوشی با تو که غـم ازهـــر نــظــربامن

 

برو جا نا خـدا با تو  تمامی خطـــر با من

زهجرانت اگرنالم  غــم ما را مخـور ایگل

برو ما را مبرازیاد   فراموشم مکن جا نا 

برو ازبوسه ي یاران  بچش طعم  خوشیها  را

غم ما را مکش بر دوش فراموشت نمی داریـم

ببزم گلرخان بنشین بعشق دوستا ن خوش باش

 عروس بخت خوش با تو چراغ عمرتوروشن

 هـمـی گـوید حکیم هردم ، فراقت ای پسربامن

                                                                                                    پانزدهم مهرهفتادوهفت