درد فــراق

 

دوبیتی ١٩٥       

شب وروزگـریه ام  بدین سیا ق است

 

چـه گـویـم که همه درد ازفـراق است

 

بـچـشـم زارمـن  اشـک فـراق است

 

دلـم خــونـبـارو جــانـم درعـذابست

 

 

جـوانه ی وفــا

 

 

شـایـد زنـد بــردلـت عشق ووفا جوانه

 

روح وروانــم بشـد بسـوی تـو روانـه

 

به بـرگ گـل نـوشتـم دوبیـت عاشقانه

 

تـا که شـدم گــرفـتـاربخـال هنـدوی تو

 

ســوگـنــد

 

 

بجزازعشق تـوبا هیچ کسی کارنداریم

 

رحمتی کن که بجزسینه ئ بیمارنداریم

 

مـا شـیـدای توهستیم ودگریارنداریم

 

مـسکیـن فقـیریم بــدرگــاه تـوجـا نا