بـی خـبـــررفـت

 

جانـم بسوخـت زانکه زبررفـت

 

ای وای که زبربـی خـبـر رفـت

 

آن روزکه دلـبـربه سفـررفـت

 

انـدرپس اوسخـت گــریـسـتـم

         

 

نـوای عشق

 

 

صدای عشق عجب سرخوش صدائیست

 

کــه دارای هـــــزاران     دل ربـائیسـت

 

نــوای عاشـقـانه خـوش نــوائیسـت

 

بـیـا بشـنـو صـدای     عشق مـا را

 

من شاعـرنیستم

 

 

زحمت بسیارکشیدم تاچنین دٌرسفـتـه ام

 

بهرتسکین دل زاراین چنین شعرگفته ام

 

من همان شعرم که اندردفترشعرخفته ام

 

من نیم شاعـرولی ازعشق توشاعرشدم