٢٢٣

 

راست بـگــو

 

بـا حُسن خـداداد تـومهمان که هستی

 

بـاعشق وصفا گـوکه خواهان که هستی

 

ای مـاه دل آرا تــو جـانـان که هستی

 

ایجان میازاردل ودرفـکـرصفا باش

         

 

دیــوانــه

 

 

ازبسکـه گـرانـست چـوویرانه نموده

 

سررابجـنـون ومـرا دیـوانـه نـمـوده

 

عشق تـو درکـنـج دلـم خـا نـه نـمـوده

 

هـرچندکه بسوزد دلم ازشعلهءعشقت

 

بـا صـفـا بـگـو

 

 

باحُسن دل انگـیـزتودرخان که هستی

 

با عشق صفا گوکه خواهان که هستی

 

ای دلبـرزیبـا تــوجـانـان که هستـی

 

بـرخـیـزوبیا بـا من شیدا سخن گـو