دوبیتی  ٢٣١

 

چــه خـبــــر

 

بازگـوتـو بمن زان مه تا بان چه خبر

 

گرکه شنیدستی بگوای جان چه خبـر

 

ای بـاد صبـا ازبــرجـانـان چه خـبــر

 

ماکه دل ودین داده ایم برهش چکنیم

         

 

ظـلــم زمـانـه

 

 

زدست ایـن وآن مــا تــم نــدارد

 

دل پـُر درد و پـشت خــم نــدارد

 

خــوشـا آن دل که دردوغـم نـدارد

 

خــوشـا آنکس کـه ازظـلـم زمـانه

 

دلـبـــرشـوخ

 

 

ازبـهــردلـم جـا نـا نـه نـبـا شـی

 

دلـبـرشوخ ودردانــه نــبــا شی

 

حـیـف بـاشـد که تــودر خــانـه نـبـاشی

 

حـیـف بـاشـد کـه تـوازبــرایم ای مــه