چـــراغ خــامــوش                                   

٢٣٨

 

هـزاران چراغ را بجــز تـو خاموش کرده ایم

صدهاخصـم بی مـروت را مـدهـوش کرده ایم

 

ما ز دیدنـت خـود را فرامـوش کرده ایم

هــرشب بیــادتـوآن سیمای عاشق کشت

 

 

خــنــدیـد و  رفـت

 

 

آن مـه بـرویـم خـنـدیـد و رفــت   

   آنچـه گـفـتـمـش نـشـیـد و رفـت   

 

دل چو بـرگ بـیـد لـرزیـد و رفـت

او رفـت و مــرا تـنـهــا گـذاشـت 

 

 

وفــاداریــم

 

 

دمــی بـنـگـر به وفــا داریــم     

بــاز آ بـبــیـن شب زنـده داریـم     

 

تــا کـی نـگــه مـکــنـِی بـه زاریــم

شـب ز غـمـت دیــده یـکـدم نخفـت