٢١٨                         

          

کـاش بــودی

 

 

یا که بهنگام درد غمخـــوار ما بـودی

 

ای کاش تو ز سر لطف نگار ما بودی

 

ای کـاش تــوای مـه پـاره کـنــار مـا بـودی
 

ای کــاش نگــاه تـــو بســوی دل مـا بــود  

         

 

سـاعـت فــرجـام

 

 

درجـرگه ی دوستی تا به سرانجام بماند


این نـکتـهء خوش تا لحظـه فرجام بماند

 

رازمـن وتـو درپـرده ی ابـهـام بـمـــاند


بگـذارحسـودان بگویند هـر سخن زشت

 

بـا تــو بـگـفـتــم

 

 

هـزاران نکتـه را با تـو بگـفـتــم


بـرایـت مـن ز هـجـرانـت بگفتـم

 

شبی را تـا سحـریکـدم نخـفـتـــم


درآن افکـار مغـشـوش شـبـانـه