فـرصت بـده

 

 فرصت حرفی بزبانم بده

 

بـا خبــر یـار توانـم بـده

 

 امشبـی ای گــریه امـانــم بــده

 

یک خبر از شهـر و دیـارم بیـار

         

 

کــورفـیــق

 

 

از راه رفـــا قـت مــرا یـاد کنـد

 

 تا آنکه دل را ز غـم  آزاد کـنـد

 

 کــو رفـیـقـی کـه دلـم شـاد کـنــد

 

کجـا پـیـدا کـنــم جـانـانه دوستی

 

دل تــابــان

 

 

شـاهـدم این سیـنـهءسـوزان ماست
 

عـشق آن مـاه در دل نــالان ماست

 

 

 عـشق رویت چون مه تابان ماست
 

هــرکسـی از بهــرخـود دارد مهی