دختـــــر تــــهرا ن

                                                                                                                                                                     ١٣٠

خدنگ جا ن شـــکا رت را بنا زم 

رخ همچون  بهـــــا رت را بنا رم

تـا ر مـــوی تا بــــدارت را بنا زم

گـریزت  را   فــــــرارت را بنا زم

دل نـــا بـــــرد بــــا رت را بنا زم

کــــه شـــعــرآبــــدارت  را بنا زم

 

سیاه چشم  خـــما رت  را  بـــنا زم

الا ای شـــاه دخـــتر های   تـهرا ن

دلم گشــته  ا سیر وبا زشا د  است

چه خوش رم میکنی ای مایهء نا ز

نداری طــا قت عـــا شـــق نـــوازی

دریغا کس نمیـــگویـــد به شــا عــر

حکیمی تــــا گـرفـتـا ر است به عشقت

 هــمی گـــویــد که رخســا رت را بنا زم

یکم آبان شست