انـتظـا ردیـده

                                                                                                                                      ١٨٩

بــردل خونین من خــون دگـــر بار کرده ای

سـینه ء مـجروح مارا  یکسره زارکرده ای

ازچه روپیش همه مارا چنین خوارکرده ای

بهر چه ترک من و این جان بـیمـارکرده ای

چشم ما ازخواب خوش جانا توبیدارکرده ای

داد خـود ازتـو بگیـرم  ظـلم بسـیار کرده ای

 

 روز مارا ای صنم همچو شب تار کرده ای

جان مارا کرده ای  بازیچه ي دست قـضــا

در زمـین وآ سـمان مـارا مـعـلق کــرده ای

فـرش پایت کرده بـودم  نقـد جانـرا نازنین

دیده ام یک دم تـرا از انـتظـاربیرون نـشـد

تـرسـم آخـرروزحشـر بردامنت آویز شوم

 عـاقـبت جـان حکیمی   همچوگــل پـرپــرشود

 زین هـمه وعده که با این چشم اشکبارکرده ای

ششم مهرماه هفتادوسه