گـنــج عـشق

 

من چگـویم تـا چه سان مآواگـرفـت

 

نـازنـیـنــم  کــار مــا   بــالا گــرفـت

 

عشق تـو  جـان ودلـم یـکجا گـرفـت

 

شورشی کردعشق وعقل ازما گرفت

 

ملک دل را عشق در این سوداگرفت

 

مهـوشـی بـود کـیـن ولایـتــهـا گرفت

 

عشق رویـت در دل مـا  جـا گـرفـت

 

آمـد  وبـنـشسـت کـنـار   قـلـب مــن

 

مـبـتـلا شـد جـان ودل  بـرعشق تـو

 

عشق چوکردش وسوسه درجان من

 

تـا کـه دادیـم دیـن و دل در راه تـــو

 

عـشق تــو بــرجــان من تا لانه کرد

  

گنـج عشق را ای حکیم از دسـت مـده

 

ایـن غـــزل ازعشق او مـعـنـا گـرفـت

 

هفدهم اردیبشت یکهزاروسیصد نـود         

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا