قــهر مـکن

                                                                                                                                    ١٦٧

کــرده ای یکـبار   ولـی دیگر مکن

راه ما را ســوی خـود  کج تر مکن

روزما را  آنچـه هست بــد تر مکن

مقصد ما را    دگر سخـــت تر مکن

تا ب ما را زین که هست کمتر مکن

چــا درقــهـروغــضب را ســر مکن

 

 جــا ن مـا را ای پـری پرپر مکن

راه خود کــج  کرده ای  از راه ما

ما بدنـبا لت  روا نیم  روز و شــب

ماه من معبود من  مقصــود توئی

تا ب دل اندازه دارد  ای نــگــــا ر

گرزبهر صلح آئی برسرکوی حقیر

 ای بــلا ی جــا ن مــا جا ن حــکیم

 درد ما را زین که هست بیشترنکن

دوازدهم امرداد هفتاد و پنج