غـم فـردا نخوریم

                                                                                ١٦٤

حسرت روی مــه  زلف  سیاهی نخوریم

اشک دید ه بخوریم آ ب زچا هی نخوریم

هـمه شب باده خوریم گا ه بگاهی نخوریم

چشم دل سیـر کنیم گول نـگا هی  نخوریم

بـا رها تـوبه کـنیم غُصـه به آهی نخوریم

دم غنیمت شـمریم حسـرت گا هی نخوریم

 

ما برآنیـم که دگر غصُه براهی   نخوریم

منت ا زکس نکشیم   گریه برا هی نکنیم

می زخُم سربکشیم ساکن میخـا نه شویم

عهد و پیمان بکنیم تا نشویم بند ه ي د ل

بسرزلف مهی حــا ل  پــریـشـا ن  نکنیم

ما چـرا عشـرت امـرو زبفـردا   فــکـنیم

نخوریم حسرت قـارون حکیمی به غـلـط

 با قنا عـت بجهان لــقـمـه زشاهی نخوریم

پانزدهم تیر هشتادودو