قـسـم نـامـه

 غزل 211                                   

قـسـم بـه خــاک پـای تـــو

قـسـم به آن صـفـای تــــو

که گـفـتـه ام بــرای تــــو

که رفـتـه در هـوای تــــو

که گـشتـه مـبـتـلای تــــو

که گـشـته ام گـدای تــــو

 

قـسـم بـه آن خـــدای تـــو

قـسـم به عشق پاک خـود

قـسـم به صـد تـــرانــه ام  

قـسـم به عـمـرعشق من

قـسـم بـه قـلـب عـاشـقـم

قـسـم بـه درد عــاشـقـی

 قـسـم بـه مــاه روی تـــو

 حـکـیـم شـده فــدای تـــو

 

                                      سوم خـرداد یکهزاروسیصد هشتاد ونه