غــــزل کــوچه بــــا غی

      ١٠٩                    

اسیرم کرده رویت طــره ي مورا بنازم 

نشا نه کرده قلبم  تیـــغ ابـــرورا بنازم

فدای چشم مستت   چشم جادورا بنازم

نسیم جا نفزای یـــاس خوشبورا بنازم

مسوزان عاشق زار,حسن نیکورا بنازم

بشومونس توما را یـــاردلجــورا بنازم

 

شدم دربند مویت , چــــین گیسو را بنازم

صف آرائی نـموده خــیل مژگـانت  برابر

دوچشمان خمارت کرده مستــم ای نگارا

فتاده خرمن مویت بروی شا نه چون یاس

زخوبان بی وفا ئی نازنین هـرگـــزنشا ید

بیــا یکدم نظرکن بـــــا  دل من آشنــا شو     

 اگرداری محبت ، بگوبرمن    حکیمی

 که منهم ذوق این طبع غزل گورا بنازم

                                                                                                                چهارم شهریور شست وهشت