غــبــا رغـــم

                                                                                             ٥٥

نـگار  نـازنین مـن  کـوبه  بـد ر نمی زند

 چرا بظلم   روزگار کسی  تشر   نمی زند

چرا کسی براه عشق تیشه بســر نمی زند

 کسی خطر نمیکند دست به خطر نمی زند

 عهد و وفا  چرا دگردست  بکمر نمی زند

 برای رفع  این بلا  کسی  تـبـــر نمی زند

 

 

 

 

 

 

چـرا  بشـام  تـار مـن  تیـغ  سحــر نمی زنـد

 چه شد درآسما ن عشق  کبو تران نیـا مـد ند

چه شد  که لیلی زمان  یادی ز  ما   نمی کند

 چرا دگرزعشق پـاک خـبــر بمـا    نمی رسد

 چه آمده که عاشقان ز عشق چنین بری شدند

چرا بجا ی عاشقی جنگ وجدل نشسته است

 غبار غم نشسته است بر دل زا ر ما حکیم

 چرا یکی بر این غبا ر, رنگ دگر نمی زند

                                                                                                                      بیست و پنجم تیر هشتاد و یک