قـمار زنـد گی

                                                                                                                                                                                    ١٤٦

 همه هستی دل  دراین قــمــا ر باخته ام

مارس گشته ام  ودل را   بنگارباخته ام

عاقبت دل را بسورهفت وچهارباخته ام

خوش مانده ام که دل برخ   یارباخته ام 

زسهم  خویش  ازدل بیــقرار   باخته ام

 

 من دل خویش بـــراه عشق یـــا ر باخته ام

تا ننشست  تاس بختــــم نقش  برکف نـــرد

به بازی پاسورعشق شدم  هفت خاج  لیک 

تا باخت به شطرنج عشق دلم گوهرهستی خویش

بسا خوشم  که هرچه باخته ام  بنرد عشق

 مخورغم جان حکیم که ببازی عشق

 من هـــم بسان تو داروندار باخته ام

دوم فروردین هفتاد وپنج