گــفتی که مکن

                                                                                                                                                                                                  ١٤١

همه جا صحبت این حال پریشان نکنم پس چکنم 

درهوای توچنین گـریه به دامان نکنم پس چکنم

همچومجنون اگر سر به گریبا ن نکنم پس چکنم

دل شــیدا اگـــر ازبهر تو حیران نکنم پس چکنم

سربصحرا نــز نم رو به بیا بان نکنم پس چکنم 

این نفس را اگر هــد یه بجا نان نکنم پس چکنم

 

 اگراز درد غمت نا له وافقان   نکنم پس چکنم 

تا که رفته دل ما درپی   لعـل شکر پا رهء تــــو

تا دراین دشت بلا خیزفراقم  چه کنم  بــا غم تو

گفته ای تا نکنم  اینهمه بیتابی دل   ایگـــل مـن

شـکوه ها گرنکنم پیش خـدا زین همه بیدادگری

چــه بگویم نفسی نیست مرا بسته بموئی نفسم

تا که ازهجرتوحکیم ما نده دراین وادی غم حال بگو

 قــصهء هجــــر تـــرا ثبت به د یوان نکنم پس چکنم

بستم شهریور هفتادوچهار