گــل و گــلزا ر

                                                                                                                                                         ١٥٢

 پیش قدمش این    دل بیمارنهادیم

بـا یـک نظـرش   دل بیکبار نهادیم

سـجا ده فـروبسته    و زنار نهادیم 

مهتاب کشـیدیم و   بـــر یار نهادیم 

یک دانه ء هـل کنج لبش کارنهادیم

مـا دل بــرهــت از   سرپندار نهادیم

 

 ما دل  بدر خانهء   دلــــد ار   نهـــا دیم

چون گوشه ی چشمش نظری کرد برویم

تـا وسـوسه کرد   چشـم سیا هـش دلم را

تا گفت  بگـویم غــزلی  بهــر جــمـالــش

زان بیـش که جلـوه بکند  صورت ماهش

گفتم که  بتا  چــون بکنی  بــا   دل   زارم

 گـفتا حـکیم  دل میا زارز عـشـقم

 ما نیزگلی سـینه ی گلــزار نهادیم

دهم اسفند هفتاد وپنج