گل بی خا ر نبود

                                                                                           ٥١

هرکه را یار گرفتم  بخدا  یار   نبود

 در هوای  دل ما  گرمی  بازار  نبود

دل ما را   قدمی یار  فدا کار    نبود

 چون مسیحا نفسی  حامی بیمار نبود

 یکنفراز سرلطف  مایل  دیدار   نبود

 چون کسی بردل ما محرم اسرارنبود

 بهر گلدان  دلم  یک گل  بی خارنبود

 

 

 

 

 

 

از  برای   دل ما  دلبر و دلــدار نبود

 رنج صد بارکشیدم  که شود همسفرم

 جان  فدای  قدم  هر  که  نمودم   نثار

 هر که آمد ببرم خسته نمود هستی من

 دربدردر پی دلدار دویدم شب و روز

 درد ما چاره  نشد از غم واندوه چرا

 هرکه آمد بدلش خار وخسی بود نهان

دل من سوخت ازاین قصه واین طالع بد

 زچه  ازبهر حکیم  دلـبـــرعـیــا ر  نبود

                                                                                                                        ششم مهر هفتاد وسه