حـد یث  عشق

                                                                                                ٤٩

بعشق وصل  وصا لت فـلـک  ترانه میزند

این  دل شیدائی   من ره بـهــا نه     میزند

همچو شمعی که آتش ببا ل پروانه میزند

که تیغ فراق تو زخم بر دل دیوانه میزند

زین همه تیر فراق که هجر جانانه میزند

 گوش کن بر دل حزین که با تو چانه میزند

 

 

 

 

 

 

بشوق  دید ن  رویت  دلم    جوانه       میزند

بعشق  دید ن   رویت  شب        همه     شب

غبار غم   نشسته  بر دل  وآتش  زند      مرا

 گذشت زین بلا  عمری  وتو  هنوز    نمیدانی

چاک چاک شد سینه دلا در این ورطه هجرا ن

دانی که غمت با دل من شب همه شب چه میکند

مرا حدیث عشق تو اینجا تمام نمیشود

 بیا بسوی حکیم که ساز عاشقانه میزند

                                                                                                                              بیست و سوم مهر هفتاد وسه