حـدیـث عشق تـو

 

شایـد زنـد بـردلت عشق ووفا جـوانه

روح وروانـم بشـد  بسـوی تــوروانه

این رسم عاشقان است گریستن شبانه

پیـشـکش تـورایگان تـا نکـنی بهـانـه

بیـا قــرار دل شـو تـا کـه زنم چغـا نه

آن لعـل دلکـش تـو کـرده مـرا دیوانه 

 

به بـرگ گـل نوشـتـم دوبیت عاشقـانه

تا که شدم گـرفـتـار بـخال هـنـدوی تـو

عشق تو چون بلا بود بلای توخـریدم

جان مــرا طلـب کن تا بـدهم بــراهـت

غـمـزه ِچشمـان تـو بـرده زدل قـرارم

دامن مکش زدستم جـانـم فـدای جانت

حـدیـث عـشق تــرا به دفـتـرم نـوشتـم

 باشـد کـه روزگـاری حکیم شود فسانه

نوزدهم خرداد یکهزاروسیصد ونـود     

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا