هر چه گشتم او نبود

٤٧                    

درگلستان هرچه   گشتم سرو بستانم نبود

پرس وجو کردم ولی   کبک خرامانم نبود

با خبر یک تن زحا ل مرغ طوفانم  نبود

جستجو کردم   ولیکن جان جانانم   نبود

لابه ها  کردم کسی در فکر درمانم نبود

 چون کس آگاه از غم و از درد پنهانم نبود

 

 

 

 

 

 

آسمانرا  هرچه  گشتم    ماه  تابانم    نبود

من بنبا لش  بهر کوی  وبهر  برزن شـد م

حلقه ها بر در زدم بس خانه ها را سر زدم

من  سراسیمه  دویدم   در میان   مردمان

با پریشانی   هراسان  میدویدم   هر طرف

پیش خود گفتم حکیمی درد تنهائی بلا ست

جان شیرینم چرا رفت و مرا تنها گذاشت

 با خبر  از ناله ی قـلــب پــریـشــا نم  نبود

پنجم شهریور هتاد وشش