حــذرکــردی

 

بماندم واله وحیران  که ازچـه ایـن خـطــرکردی

 

بسوختی جان ودل یکجا که ازپیـشـم سفــرکردی

 

به شیـرین خنـده ات گفتی که تـو فکـردگرکردی

 

نکـردی بـردلـم رحـمـی  زعـشق مـن گـذرکردی

 

بمـا ندم عـاجـزومضـطـر مـرا زیـر و زبـرکردی

 

شکستـی استخـوانـم را مـرا بی بـال و پـرکردی

 

 

توازجان خوشتری جانا  کـه ازجانم گـذرکـردی

 

مـرابگـذاشته ای تنهـا  بصـد دردو بصدغـمـهـا

 

بـتـوگـفـتـم بصـد نـالـه بمـیــرم درغــم عـشقت

 

نگـارا بسرکـویت  دلـم را خــوش نـمی بیـنــم

 

تورفتـی با خـوشی هایـت من وصد ناله وزاری

 

به مـن گـفتـی نه ای لایق بـروانـدرپـی کــارت

حکـیمـی می سپـارد جان  بـــراه دلـبـــرجانان

 

تـورفتی ای زجـان بهتـر زعـشق من حذرکردی

 

بیست ویکم خرداد یکهزاروسیصد ونـود     

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا