هـــدیـه بـه یـار

 

 

نظـربه بـزم شمع و گل وپـروانه کنیم

 

که تـرک دل دیوانه بی بـهـانــه کنـیـم

 

بخوان که شب غـم را بگورروانه کنیم

 

سـزد بکـنـاراومـی به پـیـمــانه کـنـیـم

 

بیا کاروان عشق .بشهـرروانه کـنــیـم

 

بـیـا با تـیـر صـفا غـم را نشانه کنـیــم

 

ای دل بیـا که تــرک غـم زمـانـه کـنـیـم

 

بیارای ساقی گل چهـره باده ی گلگـون

 

بـزن ای مطـرب دلنواز زخـمه برسازت

 

جـمال روی نگارم چــو مجلس آرا شـد

 

به هوش باش دلا شکوه عشق گشته عالم گیــر

 

خـوش گـفـت دل شیـدا. بـدیــن سیـاق کـه گـفـت

 

 

قـلـم به لـوح دل آورده حکیمی وگـفـت

 

بـجـزدل نداریم هــدیـه به جانانه کنیم

 

                                                                                           دوازدهم آذر هشتاد و شش

                                                          

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا