خـــواهش مکــن

 

 

هـرچـنـددلم خواهدتـرا هرگـزتوبیمارش مکن

 

هــرچـنـدچنـین رفـته بخواب ایگل تـوبیدارش

 

کشورت آباد زعشق است ماهم توویرانش مکن

 

رخستی بردیدگـان ده محـروم زدیـدارش مکن

 

این مـرغ دل انـدرقـفـس کردی توآزارش مکن

 

تا که دلم در دام توست امُساک زدیدارش مکن

 

 

 

تاجـان من ازآن تـوست بافــتـنه آزارش مکن

 

باآن دوچشم هندوان مـارا تومسهورکـرده ای

 

تاچنـد که سلطـان منی دارد دل مـن کشـوری

 

ای نگارا خانه ی دل بهـرتـو گشـت با صـفــا

 

دلــربـا ودل فــریـبـی  افـتــاده ام در دام تــــو

 

حـرف دل بـر تو نوشتم تا چه باشد سرنوشتم

ازچـه داری حسرت حکیم  تـا چـه باشد رای او

 

التماس بر لطفش مکن خواهش به دیدارش مکن

                                               

                                                                                             هجدهم شهریوریکهزارسیصدونود یک

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا