خار سر راه

                                                                                       ٦٥

 چید ن که خیا ل است که دید ن   نگذارند

 افسوس که مجا ل نا ز کشید ن   نگذارند

سد کرده  ره و راه    رسیــد ن   نگذارند

که برما سخن   عشق   شنید ن   نگذارند

ازلعل لـبـت کـــا م    چشیــد ن  نگذ ا رند

برتن   زغمت   جامه  دریــد ن    نگذارند

 

 

 

 

 

 

 مارا گلی ز روی تــو چـیـد ن   نگذارند

 خواستم که هزار ناز کشم ا زرخ ماهت

 چون خارنشستند همه جا بر  سر  راهم

جا نا  چه بگویم  من ازخیل  بد اند یش

درد من از آنست که  تا موقع ء  مردن

صد  جامه زعشق دوخته ام بهروصالت

 تا چشم حسودان هنوزسوی حکیم است

 یک   گل  ز  گلزار  تو  چیدن  نگذارند

نوزدهم تیر ماه هفتاد و پنج