خــون هجـــرا ن خورده ام

                                                                                                                                                                                ١٣٨

 غصه ها دربیکسی ازیار  پنهان خورده ام

لا جرم خون جگراز کوزهء جان  خورده ام 

آنچه غم کرده نصیبم من هم ازآن خورده ام 

تیرهجررا از کمــان  ماه تـــابان  خورده ام 

خون دل  خوردم ولی  ازنوک مژگان خورده ام 

تا شرنگ  درد هجر  ازخون هـجران خورده ام

چون گره برپیچش زلف پریشان  خورده ام

 

 ای بسا خون جگرکزهجرجا نا ن خوده ام

طاقتم شد طاق و ازداغ فـــراق روی تــــو

لب فروبستم نکردم پیش جانان شکوه ای

سینهء پرسوزمن گشته  نشان تــــیر غــم 

صد قدح ازاشک دیده  برفشاندم روزوشب

گفتم ازشهد لبش  درمان دل  حـــاصل کنم

مینپندارم  شــود جانـم خــلاص  ازبــند او

 تــا حکیم دربند زندان غمش   شـد مبـــتلا

 گفت بزاری ازغمش خون فراوان خورده ام

شانزدهم هفتاد و چهار