مـا را بـزندان کرده ای

                                                                                                                                   ١٩٠

جان مارا خسـته ازدرد  فـــراوان کرده ای 

صد هــزارآتـش بپا  ازدردهجران کرده ای

تـا ببینی چند بـلا درما تو پـنـهان کرده ای

درد هجررا ای صنم برما تومهمان کرده ای

خون هجررا بردلم سیل خروشان کرده ای

بی ریا گـویم که مارا بس هراسان کرده ای

 

تا که مارا اینچنین زاروپـریشـان کرده ای

خانه ُُُي دل گشته انـبـار بــلا ازدرد هـجـــر

ای نگارا جان ما سوخـته  زهجرانت بـیــا

بیش ازاین مارا نـبـاشـد  تـاب هـجران ترا

اشک مارا چند نبینی   درشب وروزفراق

گرنمودی قصد ما با تـیشهء  هجران خود

 گـرخطـا کـرده حکیمی نازنین ماراببخش

ازچه مارابا فراق  همبند زندان کرده ای

دهم دیماه هفتادوهفت