مرا  یاد  کنید

اسقبال از استاد ملک الشعرا ی یهار

من گویم که مرا ازقفس آزاد کنید                     قفسم برده بباغی ودلم شاد کنید

 ________________________________________________٧١

بهترآنست   بنگاهی دل     من شاد کنید

وقت آنست   که خرابی  دل   آباد   کنید

لا کن این  مرغ دلم  از قفس  آزاد  کنید

چاره ای بهر خدا زین  همه  بیداد  کنید

هرچه  دارید  بسر زما نه   فریاد  کنید

یا د این  سوخته پر خسته ونا شاد  کنید

 

 

 

 

 

 

ای عزیزان   چه شود   تا که  زمن    یاد کنید

فصل عمردر گذراست گشته خراب خانهء دل

من  نگویم  که مرا   شه پر   پرواز      دهید

چون فلک  داده بباد  عمر و همه   هستی من

تا که سوخت سینهء من زین همه  بیداد گری

مرغ  پربسته ام  و سوخته  در  مطبخ    غم

 تا شد از هجرشما سهم حکیم خانهء غم

 فکر آبادی  این خانه       ز بنیاد  کنید

بیست پنجم مهرماه هفتادوپنج