مـــرگ شـا هـا نه

                                                                                       ١٤٤

درسا یه آن  لعـل    شکربار بمیرم  

گفتم چه بهتر که   سبک بار بمیرم

گفتم  نه آن با رکه    این با ربمیرم

تــرسـم که از درد   غمت زاربمیرم

ازشـوق تو اندر پس  دیـــدار بمیرم

مگذار که بی حـرمت تو خوار بمیرم

 

خواهم که درپای تــــو ای   یار بمیرم

تا رفته زکف طاقت   وطاقم بسر آمــد 

هـرتیر که خوردم زغم حسرت هجران

با درد غمت حاجت درد  دگـــرم نیست

آندم که بخوانی مــرا   برســر کـــویت

دستی بــــر آور ز آســتـین    مـــروت

 هـرچند فقیراست حکیم برسرکویت

 بگذارکه درپای تو, شــه وار بمیرم

هفدهم امرداد هفتاد وپنج