تـرانه مـروبه هـنـد

 

 

مـرا تـنـهـا مـذار ای نـا مسلمان

 

دل وجـان مــرا بـسـتــی بمـویت

 

دلم را پُـرز عـشـقــت سربسرکن

 

بیا فـکـری برای آب و نــان کـن

 

بیـا پـیـشـم بمـان همـرنگ ما شو

 

فراموش کرده ای عشق ووفا را

 

تـرا من مـیـبـرم ســوی حـقـیقـت

 

کجـا رفـتـی بـیــا ای مـاه تـابـان

 

نـــدارم طـاقـت دوري ز رویــت

 

بیـا دردم زعـشق ازجان بـدرکن

 

بیا جـانا حـذر از ایـن و آن کــن

 

مـروایجان به هـنـد وبی خـداشو

 

صـدایت میکـنـم بشـنـو صـدا را

 

کنـون از من شـنـوجانا نصـیحت

 

 بیا بـازاسـت در و چـشـم انـتـظـارم

 

کـه جـزعـشق بـهـرتـو چـیزی ندارم

 

هجدهم اسفند هشتاد ونه